سی پی یو سرور

سی پی یو سرور چیست؟

سی پی یو سرور یا همان واحد پردازش مرکزی (CPU)، تنها واحد پردازشی رایانه نیست. اما مهم ترین به شمار می‌رود. سی پی یو در واقع آن بخش از سرور است که اقدامات، محاسبات و اجرای برنامه‌ها را بر عهده دارد. CPU داده‌های دستوری را از RAM دریافت، رمز گشایی و پردازش می‌کند و تحویل می‌دهد. CPU سرور در انواع و اقسام مختلف وجود دارد. این تراشه‌ی کوچک و معمولا مربع‌شکل روی بورد اصلی دستگاه‌ها قرار می‌گیرد و با سایر سخت‌افزارها برای اجرای فرامین در تعامل است.

سی پی یو سرور
cpu server

طرز کار واحد پردازش مرکزی (CPU) چگونه است؟

از اولین پردازنده‌هایی که ظهور کردند، تاکنون پیشرفت‌های زیادی در طول سالیان حاصل شده است. با این وجود، عملکرد پایه‌ی سی پی یو سرور شامل سه گام واکشی (Fetch)، رمزگشایی (Decode) و اجرا (Execute) به قوت خود باقی مانده است.

واکشی (Fetch)

واکشی به دریافت دستورالعمل گفته می‌شود. دستورالعملی که در غالب صفر و یک و از طریق رم به سی پی یو سرور ارسال می‌شود. هر دستور تنها بخش کوچکی از یک عملیات است. بنابراین، CPU سرور نیازمند این است که بداند دستورالعمل بعدی چیست. نشانی دستور فعلی توسط یک شمارشگر برنامه (PC) نگه داشته می‌شود. سپس PC و دستورالعمل‌ها در قسمت ثبت دستور (IR) قرار می‌گیرند. بعد از آن طول PC افزایش پیدا می‌کند تا به نشانی دستورالعمل بعدی ارجاع دهد.

رمزگشایی (Decode)

وقتی یک دستور، واکشی و در IR ذخیره می‌شود، سی پی یو سرور دستور را به مداری به نام رمزگشای دستور منتقل می‌کند. این مدار دستور را به سیگنال‌هایی تبدیل می‌کند که برای فعالیت به بخش‌های دیگر سی پی یو فرستاده می‌شود.

اجرا (Execute)

در گام نهایی، دستورات رمزگشایی شده برای تکمیل به بخش‌های مربوطه در CPU سرور ارسال می‌شوند. نتایج معمولا در بخشی از سی پی یو ثبت می‌شوند تا در دستورالعمل‌های آتی به آن‌ها رجوع شود. برای درک بهتر می‌توانید این روند را به عملکرد حافظه‌ی ماشین حساب تشبیه کنید.

سی پی یو سرور
cpu server

سی پی یو سرور چه فرقی با سی پی یو معمولی دارد

تفاوت پردازنده های معمولی و Xeon در چیست همانطور که می دانید  کامپیوتر های شخصی و دسکتاپ از پردازنده های اینتل بهره می برند و موسوم به Core i (مانند Core i5, Core i7) هستند و در سرور های با پردازش بالا از سری پردازنده های اینتل زئون (Xeon) استفاده می شود. اما شاید تفاوت این دو نوع پردازنده را تا به امروز نمیدانسته اید. پس برای دریافت تفاوت این دو پردازنده با ما همراه باشید.

پردازنده های Xeon با هدف پردازش در سرور ها و ایستگاه های کاری طراحی و ساخته شدند و از خیلی جهات با پردازنده های دسکتاپ،مانند Core i7 متفاوت هستند.

پردازنده های Xeon نسبت به بازدهی و کارایی که دارند، دمای کمتری دارند و به دلیل کاربرد در سرور ها و دیتا سنتر ها، از پایداری بیشتری برخوردارند و در شرایط مساوی، درصد بسیار کمتری از هنگ و کرش (Crash) سیستم، در سیستم هایی دیده می شود که از پردازنده های Xeon بهره برده اند که خود این مورد هم دلایل فنی و تکنولوژی هایی هست که در این سری پردازنده ها از آن ها استفاده شده است.

از لحاظ معماری، پردازنده های سرور ۹۹% مشابه معماری پردازنده های دسکتاپ می باشد. مثلا زمانی که معماری Sandy Bridge ارائه شد (نوعی معماری پردازنده های اینتل که در سال ۲۰۰۵ از آن رونمایی و در محصولات بعدی این شرکت از آن استفاده شد.)، پردازنده های زئون و مثلا سری Core i 2xxx دقیقا از همان معماری سندی بریج (Sandy Bridge) استفاده کردند. اما نقطه تفاوت در یک سری تکنولوژی های اضافی هستکه در ادامه به چند مورد اصلی آن ها اشاره میکنم.

مزایای سی پی یو های Xeon :

.1پردازنده های Xeon از QPI (The Intel QuickPath Interconnect )دوم برای بکارگیری در مادربرد های دارای دو سوکت پردازنده (Dual Socket) بهره می برند.

.2پردازنده های Xeon از تکنولوژی Intel Direct IO و Integrated IO پشتیبانی می کند اما سری Core i و دسکتاپ خیر(این تکنولوژی باعث افزایش بازدهی پردازنده می شود(

.3پردازنده های Xeon تا چند برابر بیشتر از حافظه Cache نسبت به پردازنده های معمولی و پیشرفته Desktop پشتیبانی می کنند.

.4پردازنده های Xeon از ECC Memory و یا سیستم تصحیح خطا در پردازش حافظه پشتیبانی می کنند.

.5پردازنده های Xeon کنونی تا حدود ۷۶۸ گیگابایت از حافظه رم پشتیبانی می کنند اما پردازنده های دسکتاپ نهایتا تا ۶۴ گیگابایت.

.6پردازنده های Xeon از تعداد بیشتر کانال نصب حافظه (Memory Slots) نسبت به پردازنده های دسکتاپ پشتیبانی می کنند.

و خیلی از موارد دیگر مثل مجموعه دستورات پردازشی اختصاصی و یا تعداد بیشتر رجیسترها در هسته های پردازشی و… که در نهایت باعث می شود تمامی سرورها و ایستگاه های کاری (Work Stations) و دیتاسنترهای معتبر و البته ابر کامپیوترهای دنیا، از پردازنده های Xeon استفاده کنند.

سی پی یو سرور
سی پی یو سرور

نسل های سی پی یو

در این نوشته می خواهیم به تفاوت نسل های cpu بپردازیم و تفاوت نسل های cpu اینتل را بررسی کنیم. همچنین سعی می کنیم در حد امکان و به دور از واژگان فنی به مقایسه نسل های cpu پرداخته و چند نکته فنی که در هنگام خرید میتواند مفید باشد را برایتان بگوییم. در آینده سعی می کنیم هر کدام از نسل ها را به صورت دقیقتر و در مقاله های تخصصی تر بیان کنیم. در اینجا صرفا یک نگاه کلی به موضوع مقایسه cpu ها خواهیم انداخت.

 

 

مقایسه نسل های cpu

شرکت اینتل (Intel) به عنوان یکی از غول های فناوری به خصوص در زمینه ساخت و تولید پردازنده ها شناخته می شود. در این مقاله قصد داریم که بررسی و مقایسه cpu های ساخت این شرکت بپردازیم و تفاوت نسل های cpu اینتل را بررسی کنیم. در ادامه هم سعی خواهیم کرده اطلاعاتی را برای مقایسه نسل های cpu را ارائه کنیم.

 

مقایسه cpu های اینتل و معرفی نسل های مختلف آن

از سال ۱۹۶۸ یعنی دقیقا ۵۰ سال پیش (از پاییز ۹۸) شرکت اینتل به عنوان یک شرکت تولید کننده قطعات الکترونیکی تاسیس شد. این شرکت برای اولین بار در ده سال بعد یعنی سال ۱۹۷۸ معماری X86 را ارائه کرد. این معماری مادر بسیاری از پردازنده هایی بعدی بوده است که توسط این شرکت و یا سایر تولید کننده ها ساخته شده است. با این حال داستان توسعه پردازنده ها و سایر قطعات این شرکت تنها به این معماری ختم نشد و در سال های بعد ما شاهد پیشرفت های شگرف تری در زمینه توسعه پردازنده ها بودیم.

 

 

 

مقایسه cpu های ساخت شرکت اینتل

از سال ۲۰۰۸ شرکت اینتل نوآوری های خود را در قالب پردازنده های سری Core i معرفی کرد. این سری از پردازنده ها جایگزینی برای سری های پیشین Core 2 محسوب می شدند. در چند سال بعد از ارائه اولین پردازنده های سری Core i ما شاهد ارائه مدل های Core i3، Core i5 و Core i7 بودیم. هر کدام از این مدل ها نسبت به مدل های قبلی از برتری در زمینه های مصرف انرژی و قدرت بیشتر، برخوردار بودند. بعد از چند سال ما شاهد تولید انواع cpu ها بودیم. در زیر فهرستی از این پردازنده ها را ارائه داده ایم.

 

نسل اول در سال ۲۰۰۸ ارائه شد و از معماری Nehalem استفاده می کرد. در آن از ترانزیستورهای ۴۵ نانومتری استفاده شد.

نسل دوم در سال ۲۰۱۱ ارائه شد و از معماری Sandy Bridge استفاده می کرد. در این پردازنده ها از ترانزیستورهای ۳۲ نانومتری استفاده شد.

نسل سوم در سال ۲۰۱۲ به فاصله یک سال بعد ارائه شد و از معماری Ivy Bridge استفاده شد. در این پردازنده از ترانزیستورهای ۲۲ نانومتری استفاده شد.

نسل چهارم در سال ۲۰۱۳ ارائه گردید. معماری به کار رفته در آن Haswell بود و در آن از پردازنده های ۲۲ نانومتری استفاده شد.

نسل پنجم که نسل معروفی بود در سال ۲۰۱۴ معرفی شد. این نسل از معماری Broadwell استفاده شد. اندازه ترانزیستورها در این معماری به ۱۴ نانومتر رسید.

نسل ششم با سر و صدای زیاد در سال ۲۰۱۵ روانه بازار شد. این نسل از معماری SkyLake استفاده شده است. اندازه ترانزیستورهایی که در اینجا به کار رفته بود هم ۱۴ نانومتری بود.

نسل هفتم شاید کمی ناشناخته باشد در سال ۲۰۱۶ وارد بازار شد و به عنوان Kaby Lake شناخته می شود و در فرایند ساخت آن هم از ترانزیستورهای ۱۴ نانومتری استفاده شده است.

نسل هشتم با معماری Cannonlake در سال ۲۰۱۷ وارد بازار شد. در اینجا از ترانزیستورهای ۱۰ نانومتری استفاده شده است. این ترانزیستورهای بسیار کوچکتر از نسل های قبلی بودند.

نسل نهم به نام Ice Lake شناخته می شود. قرار بود که در ابتدای سال ۲۰۱۸ به عنوان یک برایند از معماری تمامی نسل های قبل باشد، با این حال تعداد پردازنده های کمی را از آن در بازار می بینیم. در اینجا هم از ترانزیستورهای ۱۰ نانومتری استفاده شده است.

نسل دهم به نام Tiger Lake است. این نسل یکی از نسل هایی است که هنوز تحقیق و توسعه درباره آن ادامه دارد و احتمالا تا انتهای سال ۲۰۱۹ تجاری سازی می شود. دوباره در اینجا ما با ترانزیستورهای ۱۰ نانومتری روبرو هستیم.

 

 

این امید وجود دارد که با کوچکتر کردن تعداد ترانزیستورها تا ابعاد ۵ تا ۷ نانومتر در آینده نزدیک شاهد شگفتی های دوباره ای در زمینه تولید پردازنده ها باشیم. با این حال هنوز سه نسل آخر پردازنده های ارائه شده در هاله ای از ابهام قرار دارند.

 

 

شرکت های تولیدکننده سی پی یو

با توجه به این که پردازنده ها دستورهای خاصی را می پذیرند و برنامه های خاصی را اجرا می کنند، طبیعتا پردازنده های گوناگونی وجود دارند. این پردازنده ها توسط شرکت های مختلفی تولید می شوند. بعضی از آن ها مشابه و سازگارند و برخی دیگر ناسازگار. معروف ترین این شرکت ها عبارتنداز:

 

Cyrix- Motorola- IDT- IIT- NEC- Nexgen- Rise- Metaflow- Chips & Technology-Intel- IBM- AMD

 

معمولا بر روی هر CPU نام شرکت تولید کننده نوشته می شود، ممکن است شماره آن نیز همراه با حرف اول و یا دو حرف اول تولید کننده نوشته شود.

 

نسل های پردازنده ها:

مهم ترین عامل شناسایی پردازنده ها، نوع آنها می باشد که با شماره و یا نام اختصاصی مشخص می شود. از بین پردازنده های تولید شده نوع اینتل و موتورولا متداولتر از بقیه هستند. موتورولا پردازنده خود را به صورت 86xxx یا نام اختصاصی و اینتل به صورت 80×86 یا نام اختصاصی خود به بازار معرفی نمودند. بدین صورت x می تواند یک عدد دلخواه یک رقمی باشد که هر چه مقدار آن بیشتر باشد در نتیجه رقم آن بزرگ تر بوده و پردازنده جدید تر، سریعتر و کاراتر می باشد. قبل از پردازنده پنتیوم، پردازنده ها یک شماره 5 رقمی داشتند که دو رقم سمت چپ معمولا نام پردازنده و سه رقم سمت راست نسل پردازنده را مشخص می کنند.

 

برخی سازندگان دیگر به جای شماره از نام های اختصاصی مانند K5 و K6 استفاده می نمودند.

 

چرا باید سی پی یو سرور استفاده کرد

CPU مغز موجود در کامپیوتر است. موارد استفاده از CPU بسیار زیاد است و شامل انجام محاسبات ، اجرای برنامه ها و … می باشد. … RAM دستورات زیادی را به CPU می فرستد – که دستورالعمل ها را رمزگشایی می کند و سپس این دستورالعمل ها را پردازش می کند و بر اساس خروجی ارائه می شود. بنابراین استقاده از سی پی یو ضروری میباشد که در مطالب بالاتر به اختصار توضیح داده شده است.

 

سرور زئون

Xeon (/ ˈziːɒn / ZEE-on) مارکی از ریزپردازنده های x86 است که توسط اینتل طراحی ، تولید و به بازار عرضه شده و در ایستگاه های کاری ، سرور و سیستم های تعبیه شده غیر مصرف کننده هدف گذاری شده است. پردازنده های Xeon بر اساس همان پردازنده های معمولی درجه دسک تاپ ساخته شده اند ، اما دارای ویژگی های پیشرفته ای مانند پشتیبانی از حافظه ECC ، تعداد هسته های بالاتر ، پشتیبانی از مقدار بیشتری از RAM ، حافظه نهانگاه بزرگتر و تأمین اضافی هستند ، آنها اغلب قادر به ادامه اجرای ایمن هستند در صورتی که پردازنده عادی به دلیل این ویژگی های اضافی RAS قادر به انجام آن نباشد. برخی نیز از طریق استفاده از گذرگاه اتصال سریع (QPI) از سیستم های چند سوکت با دو ، چهار یا هشت سوکت پشتیبانی می کنند.

 

تکنولوژی ECC

Error Correction Code (کد تصحیح خطا) یا به اختصار ECC قابلیتی فوق العاده مهم در حافظه های RAM است که از به وجود آمدن خطا های احتمالی ناشی از پردازش داده ها جلوگیری میکند و به حفظ یکپارچگی داده ها کمک شایانی میکند. ECC در حافظه های RAM موجود در سرور های مراکز داده استفاده می شود. ECC روشی برای شناسایی و تصحیح خطا های حافظه تک بیتی است. single-bit memory errors یا خطای حافظه تک بیتی یک خطای بوجود آمده در سرور است که از پردازش داده ها توسط سرور ها ناشی میشود. این خطا ها تاثیر زیادی در عملکرد سرور ها و سرویس دهی آنها میگذارد. دو نوع single-bit memory errors وجود دارد که عبارتند از : Hard errors و Soft errors. همانطور که از نام Hard errors نیز معلوم است این ارور یا خطاها ناشی از صدمات فیزیکی وارد بر حافظه میباشد نظیر تغییرات بیش از حد دما ، فشار ولتاژ و صدمات فیزیکی. Soft errors شامل ERROR هایی هستند که در مکانیزم کاری حافظه اختلال ایجاد می کنند برای مثال نوشتن و خواندن داده ها به صورت متفاوت از آنچه که برای آن در نظر گرفته شده است درست همانند به وجود آمدن تغییرات ولتاژ در مادربورد سیستم، اثرات ناشی از امواج رادیواکتیو، امواج فرابنفش و … که قادر هستند موجب بروز single-bit errors از نوع Soft در حافظه شوند. از آنجایی که بیت های مقادیر برنامه ریزی شده شان را به صورت الکتریکی حفظ میکنند هر گونه تداخل در این گونه موارد منجر به بروز این خطا خواهد شد.

CPU SERVER
CPU SERVER

در سرور ها لوکیشین های مختلفی برای بروز خطا ها وجود دارد که شامل دستگاه های ذخیره سازی ، پردازنده سرور ، ارتباطات شبکه و در انواع حافظه ها. برای دستگاه های Workstation یا ایستگاه های کاری ( کلاینت ها و …) و همچنین سرور ها نباید این گونه خطا ها به وجود بیاید و بهترین کار این است که از حافظه های پشتیبانی کننده از تکنولوژی ECC استفاده شود. خب بهتر است به چگونگی کار کردن قابلیت ECC بپردازیم. همانگونه که میدانید پردازش داده ها در دستگاه های کامپیوتر بر اساس Bit (بیت) که کوچکترین واحد از یک داده است انجام میشود. یعنی نقل و انتقالات داده ها بر اساس بیت انجام میشود. یک بیت یا مقدار صفر دارد و یا مقدار یک. وقتی بیت ها با یکدیگر گروه بندی میشوند کد باینری (دودویی) را ایجاد میکنند. این کدهای باینری بین پردازنده CPU و حافظه RAM سیستم آدرس دهی و منتقل خواهند شد. به عنوان مثال ۸ بیت کد باینری معادل ۱۰۱۱۰۰۰۱ است

فرکانس CPU سرور

فرکانس در پردازنده به معنای سرعت تکرار عملیات است. در رایانه های عملیات های به صورت تکراری انجام می شوند . این تکرار ها در یک دوره زمانی مشخص که به پالس ساعت معروف است انجام می شود. پالس ساعت سبب می شود که همه دستگاه های در رایانه با همدیگر هماهنگ کار کنند. اما در پردازنده ها در میان دو پالس ساعتی که ارسال می شود، عملیات های پردازشی بیشتری انجام می شود. برای همین خود پردازشگر دارای فرکانس هایی هستند که متناسب با پالس ساعت رایانه و در عین حال با تناوب بیشتری هستند.

فرکانس های پردازنده سبب هماهنگ تر شدن کارکردن هسته های پردازنده شده و در نتیجه سرعت پردازش ها افزایش پیدا می کند.

سی پی یو سرور
cpu server

قیمت پردازنده‌ یا سی پی یو Xeon

در این بخش می توانید به مقایسه انواع پردازنده مخصوص سرور  Cpu Server  بهترین گزینه را با توجه به نیاز سرور خودتان انتخاب نمایید  همچنین می توانید با مراجعه به لیست قیمت سرور در فروشگاه اینترنتی سبزسنتر  قیمت انواع سرور را مشاهده کنید و برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه تهیه سرور و قطعات مورد نیاز می توانید با فروشگاه اینترنتی سبزسنتر تماس حاصل نمایید.

دسته بندی ها:

برچسب‌ها :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

تجربه کاربری یا UX گوشی‌های گلکسی S9 و S9+ سامسونگ با این هدف طراحی شده است تا هر بار ضربه، لمس یا حرکت شما روی گوشی معنایی معین داشته باشد و بخشی از کار موردنظر شما را انجام دهد. هر کاری که بخواهید انجام دهید، از پیاده‌ کردن ایده‌های پراکنده در ذهن‌تان تا سرگرم‌ کردن خودتان در مسیر برگشت از محل کار به خانه، این دو پرچمدار جدید سامسونگ از عهده آن برخواهند آمد و تجربه کاربری متفاوتی را در اختیارتان قرار خواهند داد.